5 Ocak 2009 Pazartesi

Ben Savaşın Kara Yüzüyüm...

Merhaba Dünya,
Ne kadar ikiyüzlü olduğunu şimdiden gördüm.
Sinirliyim ve kırgınım.
Ben, o kurşunlar sıktığınız adsız bebeğim,
Ben, babasına koşarken hedef aldığınız evladım.
Ben, uçurtmasını füzelerinizle yaktığınız çocuğum.
Sokaklarını kanla yıkadığınız,
Anneme önümde bir hayvan gibi saldırıp,
Tecavüz ederken,
Döverken,
Öldürürken…
Sonra bana sahte gülücükler atıp,
“biz dostuz, demokrasi ve medeniyet getirdik” diyerek
Fotoğraflarda medeniyet gösterdiğiniz biriyim.
Ben savaşı görmüş çocuğum.
Sinirliyim,
Sinirliyim çünkü adını bile bilmediğim kavramlar var.
Demokrasi,
Medeniyet,
Dostluk…
Ben savaşın kara yüzüyüm.
Hiçbir suçum olmadığı halde boynuma geçirilen iple,
Ellerime takılan kelepçeyle,
Başımdaki çuvalla,
Kafalama sıktığınız mermiyle…
Binlerce acı haykırışın,
Annelerin, babaların, akranların ağıtlarıyım.
Ben kırgınım…
Bunları görmezden gelenlere lanet ederek,
Her gün öldürülen masumların adını yemin ederek,
Samimiyetimle, büyüklüğümle, küçüklüğümle…
İnsanı insan yapan her şeyle haykırıyorum…

Herkes birgün savaşın kara yüzü olacak..
Geç olmadan fark etmek,
Fark edilmek dileğiyle…

Barış UZUNALİ

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder